Biały Szkaplerz Świętego Dominika
Szkaplerz dominikański, przyjęty przez Błogosławionego Reginalda z Orleanu z rąk Matki Bożej, przypomina historię Brązowego Szkaplerza Karmelitańskiego i Świętego Szymona Stocka. Według legendy, Reginald, jeszcze w Rzymie w 1218 roku ciężko zachorował. O jego zdrowie modlił się Święty Dominik. Na łożu śmierci, Reginald doznał wizji: ukazała mu się Najświętsza Dziewica, która pokazała mu Biały Szkaplerz jako dodatek do tradycyjnego habitu dominikanów. Po wizji natychmiast powrócił do zdrowia i jako pierwszy przywdział dodatkowo szkaplerz wzorowany na tym z wizji. W 1903 roku Święty Pius X przywiązał do małego szkaplerza dominikańskiego przywilej odpustu za każdym razem, kiedy noszący pobożnie go ucałuje. Szkaplerz jest wykonany z białej wełny i służy jako znak związania wiernych z zakonem. Nie musi posiadać wizerunków, jednakże szkaplerz rozdawany przez dominikanów w Rzymie zawiera obraz Świętego Dominika klęczącego przed krucyfiksem, a na odwrocie postać Błogosławionego Reginalda przyjmującego habit z rąk Matki Bożej. Można go zastąpić medalikiem Świętego Dominika. Nosili go: Święta Katarzyna ze Sieny, Święta Katarzyna del Ricci, Święta Róża z Limy, Błogosławiony Bartłomiej Longo, Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati.
