Zachęcam do częstego czytania tego psalmu z Pisma Świętego. Proszę, wysłuchaj uważne, co mówi Ojciec Adam w "PLASTER MIODU" o tym psalmie. UFAJ BOGU!
Psalm 88 - W ciężkim doświadczeniu (Biblia Tysiąclecia)
Panie, mój Boże,
za dnia wołam,
nocą się żalę przed Tobą.
Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa,
nakłoń swego ucha na moje wołanie!
Bo dusza moja jest nasycona nieszczęściami,
a życie moje zbliża się do Szeolu.
Zaliczają mnie do tych, co schodzą do grobu,
stałem się podobny do męża bezsilnego.
Moje posłanie jest między zmarłymi,
tak jak zabitych, którzy leżą w grobie,
o których już nie pamiętasz,
którzy wypadli z Twojej ręki.
Umieściłeś mię w dole głębokim,
w ciemnościach, w przepaści.
Ciąży nade mną Twoje oburzenie.
Sprawiłeś, że wszystkie twe fale mnie dosięgły.
Oddaliłeś ode mnie moich znajomych,
uczyniłeś mnie dla nich ohydnym,
jestem zamknięty, bez wyjścia.
Moje oko słabnie od nieszczęścia,
codziennie wołam do Ciebie, Panie,
do Ciebie ręce wyciągam.
Czy dla cieniów czynisz cuda?
Czy zmarli wstaną i będą Cię sławić?
Czy to w grobie się opowiada o Twojej łasce,
a w Szeolu o Twojej wierności?
Czy Twoje cuda ukazują się w ciemnościach,
a sprawiedliwość Twoja w ziemi zapomnienia?
Ja zaś, o Panie, wołam do Ciebie
i rano modlitwa moja niech do Ciebie dotrze.
Czemu odrzucasz mię, Panie,
ukrywasz oblicze swoje przede mną?
Ja jestem biedny i od dzieciństwa na progu śmierci,
dźwigałem grozę Twoją i mdlałem.
Nade mną przeszły Twe gniewy
i zgubiły mnie Twoje groźby.
Otaczają mnie nieustannie jak woda;
okrążają mnie wszystkie naraz.
Odsunąłeś ode mnie przyjaciół i towarzyszy:
domownikami moimi stały się ciemności.
✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤
Psalm 88 - Modlitwa z głębi rozpaczy (Biblia Jerozolimska)
Panie, Boże mego zbawienia,
za dnia wołam,
i nocą - przed Tobą.
Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa,
nakłoń swego ucha na moje wołanie!
Bo dusza moja jest przesycona nieszczęściami,
a życie moje zbliża się do Szeolu.
Zaliczają mnie do tych, co schodzą do grobu,
stałem się podobny do męża bezsilnego.
Moje posłanie jest między zmarłymi,
tak jak zabitych, którzy leżą w grobie,
o których już nie pamiętasz,
którzy wypadli z Twojej ręki.
Umieściłeś mię w dole głębokim,
w ciemnościach, w przepaści.
Ciąży nade mną Twoje oburzenie.
Sprawiłeś, że wszystkie Twe fale mnie dosięgły.
Oddaliłeś ode mnie moich znajomych,
uczyniłeś mnie dla nich ohydnym,
jestem zamknięty, bez wyjścia.
Moje oko słabnie od nieszczęścia,
codziennie wołam do Ciebie, Panie,
do Ciebie ręce wyciągam.
Czy dla cieniów czynisz cuda?
Czy zmarli wstaną i będą Cię sławić?
Czy to w grobie się opowiada o Twojej łasce,
a w Szeolu o Twojej wierności?
Czy Twoje cuda ukazują się w ciemnościach,
a sprawiedliwość Twoja w ziemi zapomnienia?
Ja zaś, o Panie, wołam do Ciebie
i rano modlitwa moja niech do Ciebie dotrze.
Czemu odrzucasz mnie, Panie,
ukrywasz oblicze swoje przede mną?
Ja jestem biedny i od dzieciństwa na progu śmierci,
dźwigałem grozę Twoją i mdlałem.
Nade mną przeszły Twe gniewy
i zgubiły mnie Twoje groźby.
Otaczają mnie nieustannie jak woda;
okrążają mnie wszystkie naraz.
Odsunąłeś ode mnie przyjaciół i towarzyszy:
domownikami moimi stały się ciemności.
✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤
Psalm 88 – Skarga w duchowej ciemności (Pismo Święte - Edycja Świętego Pawła)
Panie, Boże, mój Zbawco,
we dnie i w nocy wołam do Ciebie.
Niech dojdzie do Ciebie modlitwa moja,
skłoń Twe ucho ku mojej prośbie.
Bo dotknęły mnie liczne nieszczęścia,
moje życie zbliża się do krainy umarłych.
Zaliczono mnie do schodzących do grobu,
stałem się jak człowiek bezsilny,
leżąc wsród umarłych.
Złożono ich w grobie tak jak pobitych,
o których już nie pamiętasz
i którzy wypadli z Twej ręki.
I mnie złożono w głębokim dole,
w ciemności, w cieniu śmierci.
Zalały mnie jej fale,
gniew Twój nade mną zaciążył.
Oddaliłeś ode mnie znajomych;
czują do mnie odrazę.
Jestem uwięziony i nie mam wyjścia.
Osłabły mi oczy od cierpienia.
Wołam do Ciebie, Panie, nieustannie,
wyciągam do Ciebie ręce.
Czy dla umarłych czynisz cuda?
Czy wstaną cienie, by sławić Ciebie?
Czy w grobie głosi się Twą łaskę,
a wierność Twoją wśród zagłady?
Czy pozna się Twe cuda w ciemnościach,
a sprawiedliwość w ziemi zapomnienia?
A ja wołam do Ciebie, Panie,
moja modlitwa uprzedza Cię rankiem!
Czemu odrzucasz mnie, Panie,
odwracasz ode mnie swe oblicze?
Jestem udręczony
i bliski śmierci od mojej młodości,
dźwigałem Twoją grozę, aż osłabłem.
Spadła na mnie zapalczywość Twoja
i niszczą mnie Twoje groźby.
Ciągle ogarniają mnie jak woda,
zewsząd mnie otaczają.
Odsunąłeś ode mnie przyjaciela i bliskiego,
spośród moich znajomych zostały mi ciemności!
✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤
Psalm 88 - Skargi chorego i opuszczonego (Księga Psalmów - opracował Biskup Warszawsko-Praski Kazimierz Romaniuk)
O Panie, Boże mój i Wybawicielu,
do Ciebie wołam we dnie i w nocy.
Niech moja modlitwa dotrze do Ciebie,
a Ty racz nakłonić Swego ucha ku moim błaganiom!
Bo dusza moja ma już dość cierpienia,
a moje życie blisko już krainy śmierci.
Zaliczam się już do tych, co zstąpili do grobu,
i jestem jak człowiek całkiem bezsilny.
Przyłączyłem się do umarłych,
jestem jak zabici, którzy leżą w grobie.
O takich Ty już nie myślisz,
zostali już bowiem wyjęci spod Twej ręki.
Strąciłeś mnie na samo dno grobu,
głęboko, w ciemności gęste.
Dotkliwie zaciążyło na mnie Twoje zagniewanie,
zalewają mnie na raz wszystkie Twego gniewu fale.
Pozbawiłeś mnie moich przyjaciół,
sprawiłeś, że czują do mnie odrazę;
jestem osaczony, nie mogę się ruszyć.
Zgasły już od smutku moje oczy,
codziennie wzywam Ciebie, Panie,
i wyciągam ku Tobie me ręce.
Czy dokonasz cudu nad zmarłymi?
Czy powstaną ich cienie, żeby Ciebie sławić?
Czy w grobach opowiada się o Twojej dobroci,
a w królestwie zmarłych — o Twojej wierności?
Czy będzie widać w ciemnościach Twoje cuda,
a sprawiedliwość — w krainie zapomnienia?
Panie, dlatego wołam do Ciebie
i od wczesnego ranka modły do Ciebie zanoszę.
Dlaczego mnie odrzuciłeś, o Panie?
Czemu się kryjesz przede mną?
Złamany jestem i chory od młodości,
lęk przed Tobą przygniata mnie i dręczy.
Przeciągnęła nade mną burza Twego gniewu,
strach przed Tobą wyniszcza mnie do reszty.
Otacza mnie to wszystko jak woda,
nastaje na mnie z każdej strony.
Oddaliłeś ode mnie przyjaciół i bliskich,
moją powiernicą jest już tylko ciemność.
✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤
Psalm 88 - W ciężkim doświadczeniu (Brewiarz)
Panie, mój Boże, wołam do Ciebie we dnie,
żalę się przed Tobą w nocy.
Niech dotrze do Ciebie moja modlitwa,
nakłoń ucha na moje wołanie.
Bo moja dusza nieszczęściem jest przepełniona,
a życie moje zbliża się do Otchłani.
Zaliczono mnie do grona idących do grobu,
stałem się jak mąż pozbawiony siły.
Między zmarłymi jest moje posłanie,
tak jak poległych, którzy leżą w grobach,
O których Ty już więcej nie pamiętasz,
nad którymi nie roztaczasz już opieki.
Strąciłeś mnie w otchłań najgłębszą,
w mrok i przepaść.
Twój gniew mnie przygniata,
spiętrzyły się nade mną jego fale.
Odsunąłeś ode mnie wszystkich przyjaciół,
wzbudziłeś w nich do mnie odrazę,
znalazłem się w więzieniu bez wyjścia.
Moje oczy słabną w nieszczęściu,
każdego dnia wołam do Ciebie, Panie,
ręce do Ciebie wyciągam.
Czy uczynisz cud dla umarłych?
Czy wstaną cienie, by wielbić Ciebie?
Czy to w grobach sławi się Twoją łaskę,
a wierność Twoją w miejscu zagłady?
Czy Twoje cuda widzi się w ciemnościach,
a sprawiedliwość w krainie zapomnienia?
A ja wołam do Ciebie, Panie,
niech nad ranem dotrze do Ciebie moja modlitwa.
Czemu odrzucasz mnie, Panie,
i ukrywasz swoje oblicze przede mną?
Cierpię biedę i od młodości stoję na progu śmierci,
dźwigałem Twoją grozę i osłabłem.
Przewalił się nade mną płomień Twego gniewu
i złamały mnie Twoje groźby.
Zewsząd mnie otoczyły jak fale powodzi
i topią mnie w jednym momencie.
Odsunąłeś ode mnie przyjaciół i towarzyszy,
tylko ciemności mieszkają ze mną.
To jest wasza godzina i panowanie ciemności. (Łk 22, 53)
Recytacja i komentarz Psalmu 88 - o. Adam Szustak OP
✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤
