Jak miłe są Twoje przybytki,
Panie Zastępów!
Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich,
serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego.
Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo,
gdzie złoży swe pisklęta:
przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże!
Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,
nieustannie wielbiąc Ciebie.
Szczęśliwi, których moc jest w Tobie,
którzy zachowują ufność w swym sercu.
Przechodząc suchą doliną, w źródła ją zamieniają,
a wczesny deszcz błogosławieństwem ją okryje.
Mocy im będzie przybywać,
ujrzą na Syjonie Boga nad bogami.
Panie Zastępów, usłysz modlitwę moją,
nakłoń ucho, Boże Jakuba.
Spójrz, Boże, tarczo nasza,
wejrzyj na twarz Twojego pomazańca.
Doprawdy, dzień jeden w przybytkach Twoich
lepszy jest niż innych tysiące.
Wolę stać w progu domu mojego Boga
niż mieszkać w namiotach grzeszników.
Bo Pan Bóg jest słońcem i tarczą,
On hojnie darzy łaską i chwałą,
nie odmawia dobrodziejstw żyjącym nienagannie.
Panie Zastępów,
szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie!
Nie mamy tutaj trwałego miasta, ale szukamy tego, które ma przyjść (Hbr 13, 14)
Psalm 84 – Jakże są miłe Twe przybytki, Panie
Jakże są miłe Twe przybytki,
Panie, Panie zastępów!
Dusza moja pożąda i pragnie
żyć w przedsionkach Pana.
Także wróbel znajduje schronienie,
jaskółka wije gniazdo
przy Twoich ołtarzach, Panie,
mój Królu i mój Boże, mój Królu i mój Boże.
Szczęśliwy, kto mieszka w Twym domu,
zawsze śpiewa Twoją chwałę, zawsze śpiewa Twoją chwałę.
Szczęśliwy, kto znajduje w Tobie siłę
i postanawia w swym sercu odbyć świętą podróż.
Przechodząc przez dolinę płaczu,
zamienia ją w źródło życia;
rośnie w drodze jego siła,
aż osiągnie Syjon, aż osiągnie Syjon.
Jeden dzień w Twych przedsionkach, Panie,
jest mi droższy niż innych tysiące,
jest mi droższy niż innych tysiące.
Lepiej stać na progu Twego domu,
niż zamieszkiwać pałace ludzi możnych.
