Akatyst jest hymnem liturgicznym. Nazwa pochodzi z greckiego ακάθιστόσ = ά-nie, καθιδευ-siedzieć . Akatysty są zawsze śpiewane na stojąco, składają się z mniejszych form poezji liturgicznej – ikosów i kondakionów (zazwyczaj 13 kondakionów i 12 ikosów).
W tradycji bizantyjskiej Akatyst jest to całe, nabożeństwo złożone z pieśni pochwalnych ku czci Jezusa Chrystusa, Bogurodzicy lub Świętych. Najbardziej znanym literaturze chrześcijańskiej i uznanym za najstarszy hymn ku czci Matki Bożej. Zbiorem akatystów jest akafistnik.
http://prawoslawie.pl/
WERSJA (1)
KONDAKION 1
Walecznej Hetmance hymn zwycięstwa i dziękczynności za wybawienie nas od gorzkiej niewoli, wznosimy Ci, my, słudzy Twoi, Bogarodzico! Ty, Która posiadasz moc niezwyciężoną, od wszelkich nieszczęść wybaw nas, abyśmy do Ciebie wołali: Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
Ikos 1
Archanioł z nieba posłany został, by „Raduj się” rzec Bogarodzicy. Kiedy ujrzał, że wraz z jego głosem bezcielesnym wcielasz się Boże, stanął w zachwycie wołając do Niej:
Raduj się, przez Którą zajaśniała radość,
Raduj się, dla Której klątwa zniesiona.
Raduj się, Któraś Adama z upadku podniosła,
Raduj się, Któraś Ewę uwolniła z łez.
Raduj się, wysokości niedostępna ludzkiej myśli,
Raduj się, głębino nieprzenikniona nawet oczyma anielskimi.
Raduj się, Która jesteś tronem Króla,
Raduj się, Która nosisz utrzymującego wszystko.
Raduj się, gwiazdo, Która ukazałaś Słońce,
Raduj się, łono wcielenia Boskiego.
Raduj się, przez Którą odnawia się stworzenie,
Raduj się, przez Którą kłaniamy się Stwórcy.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 2
Bacząc Najświętsza na swoje dziewictwo, rzecze ze śmiałością do Gabriela: Dziwne twoje słowa wydają się być nie do przyjęcia mej duszy, kiedy mówisz mi o poczęciu bez nasienia, Ty, który wołasz: Alleluja.
Ikos 2
Czekając Dziewica na wyjaśnienie niepoznawalnej tajemnicy zawołała do posłańca: Czyż łono moje dziewicze może zrodzić Syna? Powiedz mi. A on w bojaźni rzekł jej wołając:
Raduj się, wtajemniczona w przedwieczne postanowienie,
Raduj się, pełna wiary w obietnice milczenia godne.
Raduj się, Która jesteś zapowiedzią cudów Chrystusowych,
Raduj się, korono Jego postanowień.
Raduj się, drabino niebiańska, po której zstąpił Bóg,
Raduj się, moście unoszący mieszkańców ziemi na niebo.
Raduj się, cudzie wielokrotnie zwiastowany przez Aniołów.
Raduj się, bolesna porażko demonów.
Raduj się, rodzicielko niewypowiedzianej Światłości,
Raduj się, Któraś zachowała to w tajemnicy.
Raduj się, Która mędrców przewyższasz wiedzę,
Raduj się, Która wierzącym rozjaśniasz umysły.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 3
Dziewicę, Która męża nigdy nie znała, Moc Najwyższego ku poczęciu nawiedziła i łono Jej urodzajną uczyniła niwą dla wszystkich, którzy pragną zbawienia, tak oto śpiewając: Alleluja.
Ikos 3
Panna, mając w łonie swym Boga, udała się do Elżbiety, której płód, gdy tylko rozpoznał Jej pozdrowienie, ucieszył się i skakaniem niczym śpiewem wołał do Bogarodzicy:
Raduj się, pędzie niewiędnącej latorośli,
Raduj się, owocu nieśmiertelnego zaskarbienie.
Raduj się, oprawiająca rolę Rolnika miłującego ludzi,
Raduj się, Któraś zrodziła naszego Życiodawcę.
Raduj się, niwo obfitująca miłosierdziem,
Raduj się, stole zastawiony obfitością przebłagania.
Raduj się, przez Którą raj rozkoszy rozkwita,
Raduj się, bowiem przystań duszom przygotowujesz.
Raduj się, przyjemna woni modlitwy,
Raduj się, Boska ku śmiertelnym życzliwości,
Raduj się, odwago śmiertelnych ku Bogu.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 4
Nękany nawałnicą sprzecznych myśli, zasmucił się nieskazitelny Józef, znając Cię niezamężną, rozmyślał o tajemnym związku, Przeczysta: dowiedziawszy się jednak o Twym poczęciu od Ducha Świętego, rzekł: Alleluja.
Ikos 4
Gdy usłyszeli pasterze Aniołów śpiewanie o przyjściu Chrystusa w ciele, pobiegli jak do Pasterza, lecz ujrzeli Go jak Jagnię Nieskalane, w łonie Maryi upasione, toteż wielbiąc Ją rzekli: Raduj się, Matko Jagnięcia i Pasterza,
Raduj się, zagrodo rozumnych owieczek.
Raduj się, obrono od wrogów niewidzialnych,
Raduj się, Któraś otworzyła nam rajskie podwoje.
Raduj się, bowiem niebiosa weselą się wraz z ziemią,
Raduj się, bowiem wszystko co na ziemi współweseli się z niebiosami.
Raduj się, Która jesteś niemilknącymi ustami Apostołów,
Raduj się, niezwyciężone męstwo świętych męczenników.
Raduj się, niezachwiany filarze wiary.
Raduj się, łaski sławne doznanie.
Raduj się, przez Którą piekło zostało ogołocone,
Raduj się, przez Którą przyodzieliśmy się w chwałę.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 5
Gdy ujrzeli magowie gwiazdę przez Boga kierowaną, poszli za jej blaskiem, za latarnię ją mając, pod jej przewodem szukali Potężnego Władcy, a doszedłszy do Niedostępnego, ucieszyli się i śpiewali: Alleluja.
Ikos 5
Kiedy ujrzeli synowie chaldejscy na rękach Dziewicy Tego, Który ludzi I stworzył swą ręką, rozpoznali w Nim Władcę, choć przyjął był postać sługi i pośpiesznie uczcili Go swymi darami, a do Błogosławionej wołali:
Raduj się, Matko nie zachodzącej gwiazdy,
Raduj się, promieniu tajemniczego dnia.
Raduj się, Która gasisz zarzewie fałszu,
Raduj się, oświecająca wyznawców Trójcy Świętej.
Raduj się, Któraś tyrana nieludzkiego pozbawiła władzy,
Raduj się, Któraś ukazała Chrystusa Boga miłującego ludzi.
Raduj się, Któraś wybawiła nas od barbarzyńskiego pogaństwa,
Raduj się, Któraś wyzwoliła nas od niegodziwych uczynków.
Raduj się, Któraś położyła kres pogańskiej czci ognia,
Raduj się, tłumiąca płomień namiętności.
Raduj się, przewodniczko wierzących po drodze nieskazitelności,
Raduj się, radości wszystkich pokoleń.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 6
Magowie, którzy stali się kaznodziejami noszącymi w sobie Boga, wrócili do Babilonu, wypełniwszy Twe posłannictwo i wszystkim głosili o Tobie, żeś Chrystus; pamiętali zaś niedorzecznego Heroda, który śpiewać nie umiał: Alleluja.
Ikos 6
Oświeciwszy Egipt światłem prawdy, przepędziłeś mrok fałszu, bożki zaś egipskie, Zbawco, nie mogąc sprostać Twojej sile runęły, a z ich niewoli wyzwoleni wołali do Bogarodzicy: Raduj się, ludzi odnowienie,
Raduj się, demonów klęsko i osłabienie.
Raduj się, Któraś zmiażdżyła zwodzicielską dynastię,
Raduj się, Któraś ukazała oszustwo pogaństwa.
Raduj się, morze, które pochłonęło faraona myśli,
Raduj się, skało, z której źródło tryska dla spragnionych życia.
Raduj się, słupie ognisty, oświecający tych co w ciemnościach,
Raduj się, opiekunko świata przestronniej sza od chmur.
Raduj się, pokarmie mannę zastępujący,
Raduj się, służebnico świętego Pokarmu.
Raduj się, ziemio obiecana,
Raduj się, z Której płynie miód i mleko.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 7
Kiedy dla Symeona nadszedł czas odejścia z tego świata marności, wtedy ukazałeś się jemu, jako młodzieniec, lecz on rozpoznał w Tobie Boga doskonałego i podziwiał mądrość Twoją niewymowną śpiewając: Alleluja.
Ikos 7
Nowe ukazał nam stworzenie, przez Niego uczynione, Stwórca objawiony, Który wyszedł z łona bez nasienia i zachował je, jakim było do tej pory, nienaruszone, abyśmy cud ten widząc wielbili Ją i wołali:
Raduj się, kwiecie nie więdnący,
Raduj się, korono wstrzemięźliwości.
Raduj się, światły prawzorze naszego zmartwychwstania,
Raduj się, ukazująca nam życie anielskie.
Raduj się, drzewo o słodkim owocu, z którego pokarm czerpią wierni,
Raduj się, drzewo obfitujące w liście, w którego cieniu wielu się ukrywa.
Raduj się, Któraś nosiła w łonie Zbawiciela zniewolonych,
Raduj się, Któraś porodziła Przewodnika zbłąkanych.
Raduj się, pojednanie z Sędzią sprawiedliwym,
Raduj się, wielu grzechów przebaczenie.
Raduj się, szato dająca odwagę obnażonym,
Raduj się, miłości przewyższająca wszelkie pragnienie.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 8
Narodzenie przedziwne widząc, wyrzeknijmy się świata, a umysł nasz skierujmy ku niebu; w tym bowiem celu Najwyższy Bóg zjawił się na ziemi, jako pokorny człowiek, pragnąc ku górze prowadzić wszystkich, którzy Mu śpiewają: Alleluja!
Ikos 8
Słowo nieopisane swoją pełnią przebywało w dole (na ziemi), nie opuszczając jednocześnie niebios, bowiem przemieszczenie to nie polegało na zmianie miejsca, lecz było zejściem Boskim i narodzinami z Dziewicy, Która Boga przyjęła i usłyszała:
Raduj się, pomieszczenie nieobjętego Boga,
Raduj się, bramo wzniosłej tajemnicy.
Raduj się, nowino budząca wątpliwości u niewiernych,
Raduj się, niezawodna chwało wierzących.
Raduj się, rydwanie najświętszy Tego, Który jest nad Cherubinami,
Raduj się, siedlisko wzniosłe Tego, Który jest ponad Serefinami.
Raduj się, Któraś pojednała niepojednane,
Raduj się, Któraś połączyła dziewiczość z macierzyństwem.
Raduj się, przez Którą przebaczone zostało przewinienie,
Raduj się, przez Którą otworzyły się rajskie podwoje.
Raduj się, kluczu Królestwa Chrystusa,
Raduj się, nadziejo wiecznej szczęśliwości.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 9
Wszelkie istoty anielskie podziwiały wielkie dzieło Twojego wcielenia; bowiem tego, kto jest Bogiem nieprzystępnym, ujrzały, jako człowieka przystępnego dla wszystkich, z nami przebywającego i słyszącego od wszystkich: Alleluja.
Ikos 9
Retorów wielomównych jako ryby bez głosu, widzimy przed Tobą, Bogarodzico: nie mogą bowiem powiedzieć, jak, pozostając Dziewicą, urodzić mogłaś? My zaś tajemnicę Twoją podziwiając wołamy z wiarą:
Raduj się, naczynie Bożej Mądrości,
Raduj się, skarbnico Jego opatrzności.
Raduj się, Któraś ukazała niemądrość mędrców,
Raduj się, Która krasomówcom wytykasz brak umiejętności mówienia.
Raduj się, bowiem przemądrzali badacze stali się głupcami,
Raduj się, bowiem twórcy mitów marnie przeminęli.
Raduj się, Któraś unicestwiła Ateńczyków matactwo,
Raduj się, Która napełniasz sieci rybackie.
Raduj się, wyciągająca z otchłani niewiedzy,
Raduj się, u wielu wzbogacająca poznanie
Raduj się, okręcie pragnących zbawienia,
Raduj się, przystani dla płynących przez życie.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 10
Wszystkiego Stwórca, chcąc zbawić świat, przyszedł na ziemię zgodnie ze swoją obietnicą i jako Bóg, będąc pasterzem, ze względu na nas przyjął człowieczeństwo, aby stawszy się podobnym do nas, i nas wezwać ku sobie, On jako Bóg słyszy: Alleluja.
Ikos 10
Murem jesteś obronnym dla dziewic i wszystkich ku Tobie przybiegających, Bogarodzico Dziewico, bowiem takowym uczynił Cię Stwórca nieba i ziemi, Przeczysta, kiedy wstąpił do Twego łona i nauczył wszystkich wołać do Ciebie: Raduj się, kolumno dziewictwa,
Raduj się, bramo zbawienia.
Raduj się, przewodniczko odrodzenia duchowego,
Raduj się, dawczyni dobrodziejstw Bożych.
Raduj się, Która odnawiasz poczętych w grzechu,
Raduj się, dająca mądrość nieroztropnym.
Raduj się, odpędzająca tego, który deprawuje myśli,
Raduj się, Któraś narodziła Siewcę nieskazitelności.
Raduj się, pałacu przeczystych zaślubin,
Raduj się, Któraś wiernych złączyła z Bogiem.
Raduj się, dobra żywicielko dziewic,
Raduj się, ozdobo świętych dziewiczych dusz.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 11
Śpiew pochwalny zawodzi, gdy usiłuje dorównać wielkiemu miłosierdziu Twemu, i choćbyśmy ofiarowali Ci pieśni tak liczne, jak ziarnka piasku, o Królu święty, nie osiągnęlibyśmy miary godnej tego, co dałeś nam, którzy wołamy do Ciebie: Alleluja!
Ikos 11
Widzimy Najświętszą Dziewicę, świetlistą pochodnię, ukazującą się przebywającym w ciemnościach, Która zapalając światło niematerialne, prowadzi wszystkich do poznania Boga, swoim blaskiem rozjaśniając umysły i Która takowym jest czczona wołaniem:
Raduj się, blasku słońca duchowego,
Raduj się, promieniu niegasnącego światła.
Raduj się, błyskawico dusze oświecająca,
Raduj się, gromie napawający trwogą wrogów.
Raduj się, światłości promieniująca poznaniem,
Raduj się, Która jesteś początkiem obfitej rzeki.
Raduj się, obrazie uzdrawiającej sadzawki,
Raduj się, Któraś unicestwiła zmazę grzechu.
Raduj się, łaźnio obmywająca sumienie,
Raduj się, dzbanie radość czerpiący.
Raduj się, przyjemna woni Chrystusowego aromatu,
Raduj się, tajemnicze życie radosnej uczty.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 12
Chcąc udzielić łaski przebaczenia za dawne winy Ten, Który grzechy wszystkich ludzi gładzi, Sam przyszedł do tych, którzy oddalili się od Jego łaski i rozerwawszy spis ich win, słyszy od wszystkich: Alleluja!
Ikos 12
Wielbiąc przez Ciebie Narodzonego, chwalimy też Cię wszyscy, jako świątynię uduchowioną, Bogarodzico, ponieważ Ten, który wszystko w dłoni trzyma, Bóg nasz, zamieszkał w Twoim łonie, uświęcił Cię, uczcił i wszystkich nauczył wołać do Ciebie:
Raduj się, namiocie Boga i Słowa,
Raduj się, przewyższająca „święte świętych”.
Raduj się, arko złocona przez Ducha Świętego,
Raduj się, niewyczerpana skarbnico życia.
Raduj się, czcigodna korono królów bogobojnych,
Raduj się, godna chwało pobożnych kapłanów.
Raduj się, niezachwiany filarze cerkwi,
Raduj się, nieobalony murze Królestwa Bożego.
Raduj się, przez Którą dokonują się zwycięstwa,
Raduj się, Która obalasz nieprzyjaciół naszych.
Raduj się, ciała mojego lekarstwo,
Raduj się, duszy mojej zbawienie.
Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!
KONDAKION 13
Matko Najsławniejsza, Któraś zrodziła Słowo, świętsze od wszystkich świętych! Przyjmij ten nasz dar i od wszelkiego nieszczęścia zachowaj nas wszystkich i wybaw od przyszłych męczarni śpiewających Ci: Alleluja!
MODLITWA DO PRZENAJŚWIĘTSZEJ BOGARODZICY
Przyjmij, Wszechmocna, najczystsza Władczyni i Królowo nasza, Boża Rodzicielko, te pochwalne hymny, Tobie jedynej odpowiadające, od nas niegodnych sług Twoich, wybrana spośród wszystkich pokoleń, Któraś się okazała wyższą od wszelkiego stworzenia nieba i ziemi. Dzięki Tobie Bóg zastępów jest z nami i przez Ciebie poznaliśmy Syna Bożego i staliśmy się godnymi świętego Ciała i najczystszej Krwi Jego. Dlatego błogosławiona Jesteś z pokolenia na pokolenie, przez Boga wysławiona, wspanialsza od Cherubinów i czcigodniejsza od Serafinów.
I teraz, o pełna chwały Przenajświętsza Bogarodzico, nie ustawaj w modlitwie za nas, niegodnych sług Twoich, abyśmy od wszelkiej złej myśli i od wszelkiego nieszczęścia byli zbawieni i uchronieni od wszelkiej złośliwości szatańskiej.
Do końca wstawiając się za nami zachowaj nas przed osądzeniem. Orędownictwem bowiem Twoim i opieką chronieni, Jedynemu w Trójcy Bogu i Stwórcy wszystkiego składamy chwałę, cześć, pokłon i dziękczynienie teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
WERSJA (2)
KONTAKION 1
O, Waleczna Hetmanko, zwycięską wdzięczności pieśń, z niewoli wyswobodzeni, słudzy Twoi, niesiem Ci, Bogarodzico. Ty, która posiadasz moc niezwyciężoną, od wszelkich nieszczęść wybaw nas, byśmy do Ciebie wołali: Witaj, oblubienico Dziewicza.
STASIS PIERWSZA
IKOS 1
Archanioł z nieba posłan był, by witaj Matce Boga rzekł. A kiedy ujrzał, że na jego bezcielesny głos bierzesz na siebie ciało, Panie, stanął w zachwycie wołając do Niej:
Witaj, przez którą jaśnieje radość,
Witaj, dla której klątwa odpuszczona,
Witaj, która Adama podnosisz z upadku,
Witaj, która od łez uwalniasz Ewę.
Witaj, o wysokości, pojęciom ludzkim niedostępna,
Witaj, głębiono nawet anielskim okiem niezbadana,
Witaj, bo jesteś tronem Króla,
Witaj, bo dźwigasz Tego, co wszystkie dźwiga rzeczy.
Witaj, gwiazdo Słońce nam ukazująca,
Witaj, łono Boskiego wcielenia,
Witaj, przez którą stworzenie się odnawia,
Witaj, przez którą Stwórca dzieckiem się staje.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 2
Bacząc Najświętsza Panna na swoje dziewictwo do Gabriela śmiało rzecze: Dziwne twej mowy znaczenie i duszy mojej do pojęcia trudne. Poczęcie bowiem bez męża udziału i macierzyństwo głosisz mi wołając: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
IKOS 2
Czeka Dziewica z upragnieniem na poznanie niepozwalanego i rzecze Bożemu słudze: Czyż łono moje dziewicze może począć i porodzić Syna Powiedz mi. A on w bojaźni i czci rzekł Jej wołając:
Witaj, wtajemniczona w niewymowną radę,
Witaj, pełna wiary w sprawy milczenia godne,
Witaj, któraś przedsmakiem cudów Chrystusowych ,
Witaj pełnio wszystkiego, co o Nim jest prawdą.
Witaj, drabino, po której sam Bóg z nieba zstąpił,
Witaj, moście wiodący z ziemi ku niebiosom,
Witaj, cudzie, o którym słów brak jest aniołom,
Witaj, rano bolesna zadana demonom.
Witaj, światłość rodząca w sposób niewymowny,
Witaj, któraś nikomu nie wyjawiła swej tajemnicy,
Witaj, która przekraczasz wiedzę wszystkich mędrców,
Witaj, która wierzącym rozjaśniasz umysły,
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 3
Dziewicę, co męża nie znała, Moc Najwyższego okryła cieniem ku poczęciu; a Jej łono nietknięte urodzajną uczyniła rolą dla wszystkich, którzy chcą mieć zbawienie tak oto śpiewając: Alleluja.
Alleluja, alleluja ,alleluja.
IKOS 3
Elżbietę nawiedzić pobiegła Panna napełniona Bogiem. Dziecię w łonie Elżbiety zaraz rozpoznało Jej pozdrowienie z radością i skokiem tylko zamiast śpiewu wołało do Bogurodzicy:
Witaj, konarze pnia, co nie usycha,
Witaj, pole rodzące Owoc nieskalany,
Witaj, uprawiająca pole Rolnika ludzi przyjaciela,
Witaj, która nam rodzisz Rodziciela życia.
Witaj, niwo dająca obfitość zmiłowań,
Witaj, stole pełny bogactw pojednania,
Witaj, bo nam gotujesz łąkę słodkich rozkoszy,
Witaj, bo duszom przystań spokojną sposobisz.
Witaj, modlitwy kadzidło pachnące,
Witaj, całego świata ceno pojednania,
Witaj, dobroci Boża śmiertelnym życzliwa,
Witaj, któraś śmiertelnych śmiałym przystępem do Boga.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 4
Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
STASIS DRUGA
IKOS 4
Gdy usłyszeli pasterze aniołów śpiewanie o przyjściu Chrystusa ciele, pobiegli jak do pasterza ujrzeli go jak Baranka bez skazy, na łonie Maryi się pasł, a oni hymn Jej śpiewali:
Witaj, matko Baranka i Pasterza,
Witaj, zagrodo duchowych owieczek,
Witaj, obrono od wilków niewidzialnych,
Witaj, bramy raju nam otwierająca.
Witaj, bo z ziemią śpiewają radosne niebiosa,
Witaj, bo z niebem pląsa szczęśliwa ziemia,
Witaj, Ty apostołów niemilknące usta,
Witaj, niezwyciężone męstwo zwycięstwa wieniec noszących.
Witaj, podporo wiary naszej mocna,
Witaj, łaski dowodzie jasny,
Witaj, która piekło ogałacasz,
Witaj, która nas chwałą przyodziewasz.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 5
Hen, ku Bogu lecącej gwiazdy blaskiem urzeczeni poszli za nią Magowie, a trzymając się mocno niebieskiej latarni znaleźli w jej promieniach potężnego Władcę, i dostępując do Niedostępnego witali Go wołając: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
IKOS 5
I gdy ujrzeli synowie Chaldei na rękach Dziewicy Tego, co ludzi stworzył swą ręką, rozpoznali w Nim Pana, choć przyjął na się postać sługi. Skwapliwe uczcili Go swymi darami, a Błogosławionej wołali:
Witaj, Matko Gwiazdy niezachodzącej,
Witaj, promieniu dnia mistycznego,
Witaj, gasząca zarzewie fałszu,
Witaj, oświęcająca wyznawców Trójcy Świętej.
Witaj, przez którą tyran nieludzki wygnany ze swojego władztwa,
Witaj, ukazująca Chrystusa - Pana, ludzi Przyjaciela,
Witaj, wyzwalająca od pogańskiego bałwochwalstwa,
Witaj, ocalająca od brudnych uczynków.
Witaj, kładąca kres pogańskiej czci ognia,
Witaj, tłumiąca płomień namiętności,
Witaj, przewodniczko wierzących po drodze mądrości,
Witaj, radości wszech ludzkich pokoleń.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 6
Jakże zmienieni w Boga niosących heroldów wracali do Babilonu Magowie. Spełniając Twe polecenie wszystkim głosili o Tobie, żeś Zbawcą, lecz pominęli Heroda - głupca, co śpiewać nie umiał: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
IKOS 6
Kiedyś Egipt oświecił światłem swojej prawdy, przepędziłeś precz ciemności błędu. Bożki egipskie, o Zbawco, nie mogły sprostać Twej sile - runęły. A z ich niewoli wyrwani wołali do Bogurodzicy:
Witaj, która ludzi prostujesz ku górze,
Witaj, która demony strącasz do przepaści,
Witaj, błędu depcąca szaleństwo,
Witaj, ujawniająca ułudę bałwanów.
Witaj, morze, w którym faraon utonął duchowy,
Witaj, skało, z której źródło tryska dla spragnionych życia,
Witaj, słupie ognisty, wiodący przez ciemność,
Witaj, osłono nad światem szersza niźli chmura.
Witaj, pokarmie mannę nam zastępujący,
Witaj, Służebnico Świętego Pokarmu,
Witaj, ziemio Bożej obietnicy,
Witaj, miodem i mlekiem płynąca.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 7
Lepszego pragnąc świata i odejścia w wieczność chciał Symeon opuścić ziemi tej marność. I wtedy dałeś mu się dzieckiem, lecz on rozpoznał pełnię Boga w Tobie, podziwiał mądrość Twoją niewymowną i wołał : Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
STASIS TRZECIA
IKOS 7
Moc swą zjawiając Stwórca, nowe ukazał stworzenie nam, którzy przezeń jesteśmy. Z łona, co nie zaznało nasienia, wyszedł i ustrzegł to łono nienaruszone, abyśmy cud ten uznając chwalili je i wołali:
Witaj, kwiecie nigdy nie więdnący,
Witaj, korono wstrzemięźliwości,
Witaj, prawzorze jasny naszego zmartwychwstania,
Witaj, ukazująca nam życie anielskie.
Witaj, drzewo o słodkim Owocu, pokarmie wierzących,
Witaj, listowie, w którego obfitym cieniu wielu się ukrywa,
Witaj, boś w łonie nosiła zbłąkanych Przewodnika,
Witaj, boś porodziła Wybawiciela pojmanych.
Witaj, Ty łagodzisz Sędziego gniew sprawiedliwy,
Witaj, przebaczenie niosąca dla wielu grzeszników,
Witaj, szato dojrzałości ogołoconych z prawa do mówienia,
Witaj, miłości wszelkie przewyższająca pragnienie.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 8
Narodzenie inne i obce naszemu widząc, stańmy się obcy światu, a umysł nasz skierujmy ku niebu. Przez to Narodzenie Najwyższy objawił się na ziemi pokornym człowiekiem, pragnąc ku górze prowadzić wszystkich, co doń wołają : Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
IKOS 8
O, Słowo, przebywające w pełni doczesności, Ty nie opuszczasz wieczności swej wcale. Jesteś wśród nas nieograniczone. Albowiem Boskie ku nam zejście Nie było tylko zmianą miejsca - te narodziny z Dziewicy, co Boga pełna słucha naszych głosów :
Witaj, Ty, co ograniczasz Nieograniczonego
Witaj, bramo wzniosłej tajemnicy,
Witaj, nowino sprzeciw budząca niewiernych,
Witaj, chwało nieobalona wierzących.
Witaj, tronie najświętszy Tego, co jest nad Cherbury,
Witaj, mieszkanie wzniosłe Tego, co ponad Serafy,
Witaj, która jednoczysz, co niepojednane,
Witaj, która dziewiczość łączysz z macierzyństwem.
Witaj, przez którą przestępstwo się gładzi,
Witaj, przez którą raj nam się otwiera,
Witaj, kluczu królestwa Chrystusa,
Witaj, nadziejo szczęśliwej wieczności.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 9
Podziwiali aniołowie wielkie dzieło Twojego wcielenia. Widzieli jak nieprzystępny, Boże, stałeś się przystępnym dla wszystkich człowiekiem. Zamieszkałeś między nami, słuchając wołania: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
IKOS 9
Retorzy, słów wielu miłośnicy, milkną przed Tobą jak ryby bezgłośne, widzimy to, Bogurodzico. Nie mogą bowiem powiedzieć, jak pozostając dziewicą możesz rodzić. My jednak tajemnicę Twoją podziwiając, wołamy z wiarą:
Witaj, naczynie Bożej Mądrości,
Witaj, skarbnico Jego opatrzności,
Witaj, która mędrcom wytykasz niemądrość,
Witaj, która uczonym wykazujesz nieuctwo.
Witaj, bo przemądrzali badacze stali się głupcami,
Witaj, bo twórcy mitów marnie przeminęli,
Witaj, boś zerwała Ateńczyków sidła
Witaj, bo sieci Rybakom napełniasz
Witaj, wyciągająca z otchłani niewiedzy,
Witaj, wzbogacająca poznanie u wielu,
Witaj, korabiu pragnących zbawienia,
Witaj, porcie płynących przez życie.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 10
Samym sobą chcąc świat ocalić i uładzić przyszedł nieprzymuszony Sprawca ładu, a chociaż Bogiem jest nasz Pasterz, ukazał się wśród nas podobnym nam Barankiem. I nas, podobnych sobie, wzywając do siebie jako Bóg słyszy wołanie: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
STASIS CZWARTA
IKOS 10
Spieszą do Ciebie Dziewice, boś murem im obronnym i wszystkim, co Cię wzywają, Bogurodzico Dziewico, Nieba i Ziemi Stworzyciel przyozdobił Cię łaską, o Nieskalana. A zamieszkawszy w Twoim łonie, nauczył wszystkich wznosić głos do ciebie:
Witaj, o wzniosła kolumno dziewictwa,
Witaj, o bramo wiecznego zbawienia,
Witaj, pierwszy owocu odrodzenia w Duchu,
Witaj, szafarko wszech dobrodziejstw Bożych.
Witaj, która odradzasz tych, co w grzechu są poczęci,
Witaj, dająca mądrość tym, co nieroztropni,
Witaj, odpędzająca tego, co dusze uwodzi,
Witaj, rodząca Siewcę niewinności.
Witaj, alkowo przeczystych zaślubin,
Witaj, zaślubiająca dusze wierne Panu,
Witaj, o piękna dziewic żywicielko,
Witaj, weselna dusz świętych przyjaciółko.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 11
Śpiew pochwalny zawodzi, gdy objąć chce pełnię Twych zmiłowań. Choćbyśmy ofiarowali Ci ody tak liczne, jak ziarnka piasku, o Królu święty nie osiągnęlibyśmy nigdy godnej miary tego, co dajesz nam, którzy wołamy do Ciebie: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
IKOS 11
Ty, o Najświętsza Dziewico, jawisz się nam w ciemnościach, jak światłodajna pochodnia. Niematerialne zapalając światło, wiedziesz wszystkich do poznania Boga, swoim blaskiem rozjaśniając umysły naszym uczczona wołaniem:
Witaj, promieniu Słońca duchowego,
Witaj, odbicie Światłości nieprzystępnej,
Witaj, błyskawico dusze oświecająca,
Witaj, gromie nieprzyjaciół rażący.
Witaj, bo nam wysyłasz Światło jaśniejące,
Witaj, bo nam wypuszczasz obficie płynącą Rzekę,
Witaj, obrazie uzdrawiającej sadzawki,
Witaj, niszcząca grzechu zmazę haniebną.
Witaj, któraś kąpielą obmywającą sumienia,
Witaj, dzbanie mieszalny, w którym radość się miesza,
Witaj, woni, dobry zapachu Chrystusa,
Witaj, życie mistycznej i radosnej uczty.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 12
Udzielić pragnął łaski przebaczenia za dawne winy Ten, co długi wszystkich ludzi gładzi. We własnej więc przybliżył się Osobie do tych, co oddalili się od Jego łaski, a potargawszy cyrograf ich winy, słyszy z ust wszystkich wołanie: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
IKOS 12
Wielbiąc pieśniami Twego Syna, chwalimy hymnem wszyscy też i Ciebie, jako świątynię duchową, Bogurodzico. Ten, który mieszkał w Twoim łonie trzymając w dłoni wszystkie rzeczy, Pan nasz, uświęcił Cię i uczcił i nauczył nas wołać do Ciebie:
Witaj, namiocie Boga oraz Słowa,
Witaj, święta ponad święte świętych,
Witaj, arko złocona przez Ducha Świętego,
Witaj, niewyczerpana życia skarbnico.
Witaj, czcigodny diademie królów Bogobojnych,
Witaj, chwało wysoka kapłanów pobożnych,
Witaj, bastionie niezdobyty Kościoła świętego,
Witaj, murze nieobalony Królestwa Bożego.
Witaj, Ty, która wznosisz pomniki zwycięstwa,
Witaj, która obalasz nieprzyjaciół naszych,
Witaj, lekarstwo dla ciała mojego,
Witaj, duszy mojej ocalenie.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.
KONTAKION 13
Zaiste, godna jesteś, Matko, wszelkiej chwały, któraś między wszystkimi świętymi Najświętsze zrodziła Słowo. Racz przyjąć teraz ten nasz dar, od wszelkiego nieszczęścia nas broń wszystkich. Od przyszłej kary wybaw nas, którzy pospołu do Ciebie wołamy: Alleluja.
Alleluja, alleluja, alleluja.
